نه كلى و نه جزئى است . اين كلام ، اگر چه در مقام خود محكم و از جملهء تحقيقات عاليهء فلسفه و از دقايق حكمت متعاليه محسوب مىشود و شايد سعه و اطلاق و انبساط و عموميت و سريانى كه عرفا در اعيان ثابته قائلند ( و نسبت عين ثابت انسان را - مثلا - نسبت به حقايق موجود در عالم خلق از انسان ملكوتى گرفته تا انسان مادى موجود در عالم ماده و هيولا مثل نسبت اسماى الهيه به اعيان ثابته دانسته‌اند و همان طورى كه اسماى الهيه ، باطن اعيان ثابته و اعيان ، مظهر و تجلى اسماى الهيه‌اند ، به همين نسبت عين ثابت از هر نوعى ، باطن و متجلى در حقايق خارجيه و هر نوعى از انواع و فردى از افراد اعيان ثابته مظهر و مجلا و ظاهر اعيان ثابته‌اند و از باب اتحاد بين ظاهر و مظهر ، اسماى الهيه ، عين اعيان ثابته و عين حقايق كونيه‌اند ) در اين مسأله نيز جارى و حكم آن در مطلب مورد بحث سارى است . ولى آيا معانى و مفاهيم كليه كه نسبت به نفس ماهيات لحاظ مىشوند ، اعتبارى صرفند ؟ [ 1 ] .

--> ( 1 ) و هو الحكيم النحرير و الفيلسوف الكبير الحاج ميرزا أبو الحسن القزويني - أدام اللّه حراسته - في حواشيه على الأسفار الأربعة .